تبریک گفتن و چند راه کار برای جلو گیری از گناه

چند توصیه به عروس و داماد:

1- عروس و داماد باید توجه داشته باشند نمی توانند مانند قبل از ازدواج آزاد باشند باید درتنظیم برنامه های زندگی حقوق همدیگر را رعایت کنند.

2- مرد زودتر از گذشته به منزل بیاید و رفیق بازی را کمتر کند

3- زن کارهایش را طوری تنظیم کند که وقتی مرد به منزل می آید درکنار هم بیشتر باشند

4- زن خودش را برای استقبال و پذیرایی از شوهر آماده نماید

5- نقاط ضعف و قوت همدیگر را بشناسند و در صدد برطرف کردن ضعف باشند و از بهانه گیری و عیب جویی و اشکال تراشی به شدت پرهیز نمایند

6- چند سال اول زندگی مشترک بسیار حساس و مهم است سعی کنید تجربه بدست بیاورید و دست به اقدام خام و بی تجربه نزنید

7- برای اصلاح بعضی از کارها زمان نیاز است و این فرصت را در زندگی به همدیگر بدهید تا نقاط ضعف بر طرف شود


تبریک و تهنیت گفتن

تبریک و تهنیت به عروس و داماد  و والدین و خویشاوندان آنان نیز امری مستحب است .

بعد از ازدواج حضرت علی ع و فاطمه زهرا س مردم این چنین تهنیت می گفتند:زندگی توأم با انفاق و همراهی و نیز اولاد داشته باشید.

پیامبر ص فرمود: «چنین تهنیت نگویید . بلکه بدین گونه تهنیت بگویید : « علی الخیر و البرکه » برخیر و برکت زندگی کنید .»


برخی راه کارها برای جلوگیری از گناه در مجالس عروسی

1- برای اجرای مراسم عروسی با رعایت اصل شادی و شادمانی به دور از امور غیر قابل قبول نزد شرع و عرف باید نگرش های جدید و صحیح را اعتقاد و باور داشت و از مدت ها قبل برای جایگزین کردن آن ها با امور خرافی و غیر شرعی برنامه ریزی کرد.

برای از بین بردن فرهنگ نادرست ( اُرگ و نوارهای مبتذل و ... ) می توانیم از مداحان موفق در این گونه مجالس و هنرمندانی که با تردستی های مفید و یا خواندن اشعار و لطیفه های مناسب مجلس گردانی می کنند ، استفاده کرد

2- حضور برخی از شخصیت های مذهبی و موجهه و معتمدان محلی چاره ساز است

3- گردانندگان مجلس از والدین و عروس و داماد ، خودشان مجلس را بعهده بگیرند و از اختلاط زن و مرد جلوگیری نمایند و آنان به این امور رضایت ندهند تاگناهی به حساب آنان نباشد.

حجله عروسی و شب زفاف

حجله عروسی

حجله عروسی را آذین بندی و برای عروس زینت بدهند در این شب عروس و داماد زندگی مشترک را به طور رسمی آغاز می کنند و به استقلال می رسند .

امام صادق ع فرمودند:« خداوند خانه ای را که در آن ازدواج صورت گیرد دوست دارد »

شب زفاف

الف ) وقت مناسب

مقاربت در شب های دوشنبه ، سه شنبه ، پنجشنبه ، جمعه و نیز روز پنجشنبه هنگام زوال و روز جمعه بعد از عصر سفارش شده است .

امام باقر ع فرمود:« حوایجتان را در روز طلب کنید که خداوند حیاء را در چشم ها قرار داده است . ازدواج را در شب انجام دهید که خداوند آن را مایه ی آرامش قرار داده است

امام صادق ع فرمود:« عروستان را شب ها به خانه برید و روزها طعام دهید »

امام رضا ع فرمود:« خداوند ، شب و زن را مایه ی آرامش قرار داد . پس تزویج شبانه و طعام به مردم سنت شده است »

مستحب است در شب زفاف ، داماد کفش های عروس خانم و جوراب های او را از پاهایش خارج کند . سپس دو پای او را در تشتی شستشو دهد و آب تشت را به اطراف منزل بپاشد . اگر چنین کرد فقر از آن خانه دور گردد و برکت بر آن و اهلش مستولی شود و رحمت الهی توسعه یابد و عروس نیز تا مادامی که در آن منزل سکونت دارد از بیماری هایی نظیر جنون و جذام و برص مصون و محفوظ می ماند .

ب ) اوقات نامناسب

زفاف در بعضی ایام و ساعات نهی شده است . که از جمله آنها ، کلیه لحظاتی که از همخوابی نهی شده است ، بهتر است از زفاف نیز پرهیز شود .

شب اول ، وسط و آخر هر ماه ، شب چهارشنبه آخر ماه ، شب نیمه شعبان ، شب عید فطر ، روز عید قربان ، یکی یا دو روز مانده به آخر رجب ، شب یا روزی که یکی از آیات الهی چون خسوف ، کسوف ، زلزله ، حوادث ترسناک ، حادث شده است ، زیر نور مستقیم خورشید و بدون پوشش ، زیر آسمان و بدون پوشش ، زیر درخت با ثمر ، در کِشتی ، بعد از ظهر ، بین اذان و اقامه ، سر شب که فردایش قصد سفری دارد که بیش از سه شب و روز طول می کشد ، روزی که از سفر برگشته است .

زفاف در ایام و ساعات خاصی نهی شده است که عبارتند از : شب چهارشنبه ، شبی که قمر در برج عقرب واقع شده است ، چند شب آخر ماه که قمر در محاق است ( ماه دیده نمی شود ) و نیز وسط روز هنگام زوال خورشید .

امام صادق ع می فرماید :« نباید انسان شب چهارشنبه را شب زفاف خود قرار دهد »

نیز آن امام همام و امام رضا ع می فرمایند:« آن که شب ورود و بقاء قمر در برج عقرب زفاف کند ، از زندگی خیری عایدش نمی شود »

امام حسن عسگری ع می فرمایند :« ازدواج در شب محاق ماه موجب سقط فرزند می گردد»

امام باقر ع فرمود :« زفاف در گرمای روز که خورشید در وسط آسمان است موجب اختلاف و تفرقه می شود »

و همچنین است با زنی که در ایام عادت ماهانه خود است نباید همخوابی و زفاف داشت که حرام است و کفاره دارد .

ج ) خواندن نماز و دعاهای وارده

مستحب است داماد دو رکعت نماز بگذارد و عروس خانم را هم به خواندن نماز دعوت کند و بعد از نماز حمد الهی بگوید و بر پیامبر و آلش صلوات بفرستد و بعد از فارغ شدن از نماز و دعا ، به صحبت و احوالپرسی مشغول شوند و تدریج با همدیگر مأنوس گردند و آرامش بیابند .

مستحب است داماد هنگام عروسی ، دو رکعت نماز و دعاهایی را که از معصومین ع رسیده بخواند و عروس و داماد با وضو باشند و داماد از خدا بخواهد که فرزندش را مسلمان و سالم قرار دهد و او را از گزند وسوسه ی شیطان نگه دارد . بسم الله بگوید تا شیطان به آنان نزدیک نشود .

د ) ملاعبه

شهوت غالب مردان زود شعله ور می شود و سریع اطفاء می گردد . اما در غالب زنان ، شهوت به کندی خود را عیان می سازد و به کندی زایل می شود . بنا براین مردان نباید شتاب زده عمل کنند .

حضرت علی ع در این باره می فرمایند :« هر گاه کسی از شما خواست نزد همسرش رود ، عجله نکند ، چرا که زنان حوایجی دارند که باید برآورده شود »

امام صادق ع می فرمایند :« گاهی عجله ی مردان در همخوابی چنان است که همسرش ارضاء نشده به طوری که وقتی مرد از او جدا می شود ، آن زن اگر سیاهی زنگی ببیند دوست دارد به وی متوسل شود و به وسیله ی او ارضاء گردد . »

لذا آن حضرت دستور اکید می دهد که : هر گاه کسی از شماقصد آمیزش با همسرش را داشت ، تعجیل نکند بلکه آن دو مدتی به بازی سر کنند ( ملاعبه ) که این آمیزش را زیبا و گواراتر می سازد .

هـ ) یک هفته با عروس

عروس خانم از خانه ی والدین به منزل شوهرش آمده باید داماد محبت خالی والدین و دیگران ( برادر و خواهر ) را پر کند و در این صورت مرد چند روزی در منزل بماند تا مراتب عشق و علاقه ی خود را نسبت به همسر و زندگی اش ابراز نماید .

حضرت علی ع می فرماید :« رسول خدا ص وقتی با باکره ازدواج می کرد ، هفت روز با وی بود و آن گاه که با بیوه ازدواج می کرد سه روز با او بود و سپس بقیه روزها را به طور مساوی بین همسرانش تقسیم می کرد

همراهی عروس و نثار

همراهی عروس

رسول خدا ص در مراسم ازدواج حضرت علی ع و دخترش فاطمه زهرا س سیاهی را جلو چشمش ملاحظه فرمود . فرمودند : کی هستی ؟

پاسخ داد: من اسماء بنت عمیس هستم

حضرت فرمودند : برای چه به این جا آمده ای ؟

اسماء گفت: پدر و مادرم فدای تو ، دختران وقتی وارد خانه ی شوهر می شوند احتیاج به زنی دارند که آن ها را همراهی کند و نیازهایش را برطرف نماید . من این جا ایستاده ام تا نیاز زهرا س را بر طرف کنم .

حضرت فرمود : ای اسماء خداوند حوایج دنیا و آخرت را برای تو مهیا کند .

رسول خدا ص شب عروسی زهرا س به دختران عبد المطلب و زنان مهاجر و انصار فرمود: « فاطمه را تا خانه ی شوهر همراهی کنند »

امام صادق ع می فرمایند:« جبرائیل ، میکائیل ، اسرافیل و هفتاد هزار ملک حضرت فاطمه س را تا خانه علی ع مشایعت کردند »

خانواده داماد کسانی که همراهی عروس کرده اند عده ای را به مجلس شام دعوت می کنند و ولیمه ای بر اساس تمکن مالی می دهند .

تکبیر در شب عروسی

هنگام بردن عروس به خانه شوهر در طول مسیر ، با ابراز شادی و خواندن اشعار فرح بخش ، حمد و ستایش خداوند را می گویند و گفتن تکبیر « الله اکبر » نیز مستحب است .

رسول خدا ص به زنان همراه فاطمه زهرا س در شب عروسی فرمود که : شادی کنند و رجز بخوانند و تکبیر بگویند و حمد الهی کنند »

نثار

نثار ( به چیزی از زر سرخ ، نفره ، پول ، نقل و نبات و هر چیز دیگری می گویند که در مجلس عید پخش کنند و یا بر فرق از راه رسیده مثلا عروس بیفشانند و بپاشند ) بر تازه عروس و داماد ، از طرف والدین و اقوام آنان جایز است .

جابر بن عبد الله انصاری می گوید : وقتی رسول الله ص فاطمه س را به ازدواج علی ع در آورد ، برخی از قریشیان آمدند و گفتند : علی را با مهر پایینی داماد خود نمودی ؟

حضرت فرمود:« من او را زن ندادم بلکه خداوند متعال شبی که در معراج نزد سدره المنتهی ( درختی در آسمان چهارم ) بودم به آن درخت وحی کرد که نثار کند و درخت درّ و گوهر بر حوریان نثار نمود ، آنان از آن نثار به همدیگر هدیه می دادند و بدان فخر می ورزیدند و می گفتند : این نثار فاطمه دختر رسول خداست .»

استفاده از نثار مشروع است اما خوردن آن مکروه شمرده شده است .

امام کاظم ع می فرماید : « از پدرم پرسیدم آیا خوردن نقل و بادام و مثل آن ها که نثار می شود ، جایز است ؟ حضرت فرمودند : مکروه است خوردن هر آنچه که با شتاب طلب می شود »

ولیمه عروسی

ولیمه عروسی

ولیمه ، غذایی که به مناسبت شادی به اشخاص می دهند .

پیامبر اسلام ص فرمودند:« ولیمه دادن ( دعوت به غذا) جز در پنج مورد جایز نیست :

1- در عروسی ، 2- تولد ، 3- ختنه ، 4- خرید خانه ، 5- آمدن حاجی »

رسول مکرم اسلام ص در بیان تعداد دفعات ولیمه فرمود:« یک روز ولیمه دادن حق است و روز دوم نیک و روز سوم ریا و به خاطر مردم است »

نکته ای که می توان از این روایت استفاده نمود این است که بیش از دو روز نه تنها موجب اسراف است بلکه احیانا سبب سنت هایی می شود که طبقه ضعیف را تحت فشار قرار می دهد .

امام علی بن موسی الرضا ع می فرماید:« وقتی نجاشی ، آمنه دختر ابوسفیان را برای پیامبر ص خواستگاری کرد و آن حضرت با وی ازدواج نمود ، رسول خدا ص مردم را دعوت به طعام نمود و فرمود:« غذا دادن و اطعام کردن هنگام عروسی و ازدواج از سنت های پیامبران است »

و نیز امام جعفر صادق ع می فرماید:« هنگامی که رسول خدا ص با میمونه دختر حرث ازدواج کرد ولیمه داد و به مردم حیس یا حلس ( غذایی مخلوط از آرد یا کشک و روغن و خرما ) خورانید »

مزه ی غذای عروسی

امام صادق ع درباره ی مزه ی طعام عروسی می فرماید:« غذای عروسی از بوی بهشت بر آن وزیده می شود ، چون غذایی است که برای حلال تهیه شده است »

طعام عروسی چون برای اطاعت فرمان خداونداست حاوی نوعی برکت خاص است لذا بر اساس روایت فوق ، بوی خوشی از آن ساطع می گردد و از طعام بهشتی حکایت می کند .

شخصی خدمت امام جعفر صادق ع رسید و عرض کرد که : غذای عروسی بویی دارد که این بو در سایر غذاها به مشام نمی رسد . حضرت فرمودند : « هیچ مجلس عروسی نیست که در آن شتر یا گاو یا گوسفندی در آن ذبح کنند مگر این که خداوند مَلکی را می فرستد که با او مقداری از مشک بهشتی همراه است ، و آن ملک ، مشک را در آب ریخته و با طعامشان مخلوط می نماید ، پس آن بوی خوش که استشمام کرده ای ، بوی همان مشک بهشتی است .»

فقرا را هم دعوت کنید

در مجلس ولیمه عروسی لازم است که مساکین و فقرا هم بر این سفره دعوت شوند ، امام جعفر صادق ع می فرمایند:« بر شما باد توجه به مسکین ها ، آنان را سیر نمایید »

موسی بن جعفر ع فرمود:« رسول اکرم ص نهی فرمود از خوردن غذا در آن میهمانی که فقط پولدارها را دعوت کرده اند و فقیران دعوت نشده اند »

چند توصیه :

1- مستحب است عروسی در شب انجام گیرد و در شب و روز عروسی ، ولیمه داده شود که از سنت پیامبران است

ولیمه یکی دو روز مستحب است نه بیشتر ، و خوب است که مومنان ثروتمند و فقیر را به ولیمه دعوت کرد و برای آنان نیز مستحب است این دعوت را بپذیرند ، گر چه روزه مستحبی گرفته باشند.

2- در ولیمه دادن به افراد فقیر و مساکین توجه ویژه شود . رسول اکرم ص فرمود:« بد ولیمه ای است ولیمه ای عروسی ، که در آن ثروتمندان را اطعام می کنند و از مستمندان جلوگیری می نمایند »

3- از اختلاط زن و مرد و یا برخورد مداوم بین نامحرم به عنوان گرفتن میوه شیرنی و سرویس غذا جدا خودداری شود

4- اسراف و تبذیر نشود


جشن و مراسم عروسی

جشن و مراسم عروسی

زمان عروسی ، وقت شادی و شادی آفرینی است و این سرور و شادی در فرهنگ اسلام پذیرفته شده است ولی به هنگام پیمان مقدس آسمانی عقد و نکاح باید از چند امور پرهیز شود:

1- پرهیز از مشروبات الکلی که طبق شرع مقدس اسلام حرام است

2- اجتناب از برگزاری مراسم در ایام عزای دینی که موجب هتک حرمت شعایر الهی است

3- دوری از اختلاط زنان و مردان با وضعیت نیمه برهنه

4- پرهیز از آرایش تند و زننده و عرضه بر نامحرمان ، که به طور قطع تیرهای شیطان است

5- محل نشستن جشن و سرور برای زنان و مردان در یک مکان نباشد

6- پرهیز از رقص زن برای مردان و یا در حضور نامحرم که به طور قطع حرام است

7- اجتناب از غنا و آواز ممنوعه که به طور قطع حرام است

با پرهیز از موارد یاد شده و با انجام مجالس جشن در ایام شادی و سرور مذهبی بسیار شایسته ، و موجب تبرک و میمنت و تقویت شعایر اسلامی است

زمان مناسب

مستحب و نیکو است مراسم عروسی در شب برگزار شود . زیرا خداوند شب را زمان آرامش قرار داده است وولیمه (غذا) عروسی را در شب یا روز باشد .

اما م صادق ع می فرمایند:« عروسی و زفاف را در شب برگزار کنید و ولیمه ی آن را در روز بدهید »

رسول اکرم ص فرمودند:« روز جمعه روز خواستگاری و ازدواج است »

صاحبان عروسی با توافق یکدیگر شایسته است جهت رعایت شعایر دینی و اسلامی و امکان حضور بهتر میهمانان ، مراسم را در این روز جمعه قرار دهند . مسلمانان سعی کنند مراسم خواستگاری و نکاح را در روز جمعه که روز عید مسلمانان است قرار دهند .

جهیزیه

فاصله بین عقد و عروسی

بر اساس و شرایط منطقه ای غالبا فاصله بین عقد و عروسی متفاوت است . آن چه مهم است این که زن و شوهر قبل از مراسم و جشن عروسی مدتی در عقد شرعی یکدیگر می مانند و با اخلاق و روحیات و افکار و رفتار و میزان توقعات آنان نسبت به یکدیگر آشنا می شوند و باعث شناخت بهتر و بیشتر می شوند . در این زمان چند نکته قابل توجه است:

1- مرد وقتی به خانه ی نامزدش می رود سعی کند در حد توانش یک هدیه ای ببرد تا محبت و علاقه آنان نسبت به یکدیگر بیشتر شود .

2- در این دوران دنبال اصلاح عیوب خودشان بر آیند و با بهانه جویی وایرادهای واهی همدیگر را دلسرد نکنند

3- مراعات حال دیگران را بکنند

4- سعی کنند مراسم عروسی اصلی را برای شب زفاف بگذارند. وقتی والدین به شما اعتماد کرده اند شما هم به آنان احترام بگذارید

5- فاصله بین عقد و عروسی طولانی نباشد و در حد چند ماه ( مثلا 6 یا 7 ) بیشتر نشود

جهیزیه

داماد طبق شرع و قانون حق مطالبه ی « جهیزیه » را ندارد و بر خانواده ی عروس هم واجب نیست که برای عروس خانم جهیزیه تهیه کنند

اما داماد از طریق پرداخت مقداری مهر همسرش را به صورت نقدی به خانواده ی عروس کمک کند تا عروس بتواند لوازم ضروری و مورد نیاز زندگی را تهیه نماید .و با همکاری دو خانواده مقداری از مشکلات آن ها کاسته شود و در بیشتر جاها سنت است که عروس خانم لوازم اولیه ی زندگی را تهیه می کند و همراه خود به خانه ی داماد می برد و این سنتی نیکو و حسنه است .

برای جهیزیه حضرت فاطمه س پیامبر اسلام ص به حضرت علی ع فرمود : ( یا علی ) برخیز زره را به فروش برسان و بهایش رانزد من بیاور تا برای شما جهاز و اسباب خانه تهیه کنم

حضرت علی ع زره را به بازار برد وآن را حدود 480 یا 500 درهم فروخت و با این پول اسباب زیر را تهیه کردند :

1- یک عدد پیراهن سفید

2- یک عدد روسری بزرگ

3- یک عدد حوله ی سیاه خیبری

4- یک عدد تخت خواب که از پوست خرما تهیه شده بود

5- دو عدد تشک کتانی که یکی از پشم گوسفند بود و دیگری از لیف خرما

6- چهار عدد بالش از پوست میش که ازگیاه اذخر پُر شده بود

7- یک عدد حصیر هجری

8- یک دستگاه آسیاب دستی

9- یک عدد کاسه مسی

10- یک عدد مشک چرمی برای آب

11- یک عدد تشت لباسشویی

12- یک عدد کاسه برای شیر

13- یک عدد ظرف آبخوری

14- یک عدد پرده پشمی

15- یک عدد آفتابه

16- یک عدد بَسوی گِلی

17- دو عدد کوزه سفالین

18- یک عدد پوست برای فرش

19- یک عدد عبا

هنگامی که یاران پیامبر ص از بازار برگشتند و جهیزیه حضرت فاطمه زهرا س را در حضور آن حضرت بر زمین نهادند رسول خدا ص به آن ها نگریست و گوهرهای اشک آرام بر گونه هایش لغزید ، آن گاه سرش را به سوی آسمان بلند کرد و فرمود:« پروردگارا ! این عروسی را برای کسانی که اکثر ظرف هایشان گِلی است مبارک گردان »

چند توصیه :

1- سعی شود از تجملات و خودنمایی پرهیز شود

2- دو خانواده به کمک همدیگر وسایل مورد نیاز را تهیه کنند

3- در تهیه جهاز به لوازم ضروری زندگی اکتفا شود

4- از چشم و هم چشمی پرهیز شود

5- عروس خانم هر چه آورده خانواده داماد قدردانی و تشکر کنند .

احکام عقد

احکام عقد

1- کسی که صیغه ی عقد را جاری می کند - خواه برای خود یا برای دیگری - باید بالغ و عاقل باشد ، هم چنین باید صیغه را صحیح و با قصد جدی پیوند ازدواج ، جاری کند

2- اگر در عقد ، یک حرف غلط خوانده شود که معنای آن را عوض کند ، عقد باطل است

3- زن و مرد تا یقین نکنند وکیل آن ها صیغه را خوانده است نمی توانند به یکدیگر نگاه محرمانه نمایند

4- رضایت کامل زن و مرد در صحت عقد ، شرط است . بنابراین اگر زن یا مرد را مجبور به ازدواج کنند ، عقد صحیح نیست ، مگر بعد از اجرای صیغه ، ازدواج را بپذیرد و راضی شود.

5- دختری که به حد بلوغ رسیده و رشیده است ، یعنی مصلحت خود را تشخیص می دهد ، اگر بخواهد شوهر کند ، چنان چه باکره باشد ، باید از پدر یا جد پدری خود اجازه بگیرد و اجازه ی مادر و برادر لازم نیست.

6- اگر مرد پس از عقد و پیش از عروسی ، زنش را طلاق بدهد ، باید نصف مهریه را به او بپردازد . همین طور اگر زن یا مرد در این اثنا بمیرند ، زن یا وارثان او نصف مهریه را دریافت می کنند

7- وجود برخی عیب ها در زن یا مرد ، سبب باطل شدن عقد می شود .

چند توصیه:

1- مستحب است قبل از اجرای صیغه ی عقد، خواندن خطبه در حمد و ثنای خدای سبحان و درود بر پیامبر و آل آن حضرت ع  ، خوانده شود. خواندن خطبه پیش از عقد ، زینت صیغه ی عقد و وسیله ی مبارک است که آغاز زندگی مشترک را با یاد و نام خدای رازق و حکیم شروع می کنند .

وقتی شهربانو را می خواستند به عقد ابا عبد الله ع در آورند حضرت علی ع به بزرگ مجلس « خُیفه بن الیمان » فرمود: خطبه را بخوان . او خطبه خواند و آن بانو به عقد نکاح امام حسین ع در آمد .

پیامبر اکرم ص مراسم عقد و خطبه خوانی دخترش زهرا س را با حضرت علی ع درمسجد مدینه و در حضور مهاجر وانصار ، با تشریفات ویژه ای انجام داد و آن گاه فرمود : به وسیله ی خرما از حضار پذیرایی کردند .

2- هزینه های مراسم عقد و خطبه خوانی مربوط به مرد است و این باعث علاقه و محبت زن نسبت به شوهر می شود .

3- عدم برگزاری مراسم ازدواج بدون تشریفات باعث می شود که زن احساس حقارت کند و ممکن است به رخ شوهرش بیاورد و باعث کدورت شود

4- بر اساس قدرت مالی همدیگر و شؤون اجتماعی ، مراسم را در حد اعتدال برگزار کنند

5- نه ساده و بی تشریفات و نه مخارج کمر شکن ( افراط و تفریط نباشد )


مراسم عقد و اجرای صیغه

مراسم عقد

ازدواج به هر دو شکل ، دایم و موقت نیازمند صیغه ی عقد است که مشتمل بر « ایجاب و قبول » است . یعنی گفتن دو جمله ای که دلالت بر انشا و رضایت به مفهوم خود داشته باشند . بنابراین ، تنها رضایت قلبی دو طرف ، یا به شکل معاطاتی  ( ازدواج عملی بدون عقد و صیغه ) همین طور صیغه ی عقد کتبی یا اشاره ای که دلالت بر ازدواج کند ،( البته افرادی که لال هستند از این  حکم استثنا می شوند ) ، کافی نیست .

صیغه ی عقد بنا بر احتیاط لازم باید به عربی خوانده شود و اگر مرد  و زن نتوانند صیغه را به عربی صحیح بخوانند ، با هر زبانی که صیغه را بخوانند صحیح است و لازم نیست وکیل بگیرند ، ولی باید جمله ای بگویند که معنای « زوَّجتُ و قَبِلتُ » لغت عربی را بفهماند .

صیغه ی عقد ، چه توسط خود زوجین خوانده شود، چه توسط وکیل آن ها ، باید بعد از بیان شرایط و توافق و تعیین مهریه ، اجرا شود واحتیاط واجب آن است که « ایجاب » از طرف زن و « قبول » از طرف مرد باشد .

اجرای صیغه عقد :

الف ) توسط دختر و پسر

ابتدا بعد از تعیین مقدار مهر و کسب اجازه از پدر یا جد دختر ( اگر زن و مرد به زبان عربی آشنا باشند و معنای صیغه ی عقد را بدانند و بتوانند قصد انشا کنند )، زن به شوهر می گوید :

« اَنکَحتُکَ نفسی عَلی المَهر المعلوم » و شوهر بلافاصله می گوید: « قَبِلتُ النِکاحَ لِنَفسی عَلی المَهر المَعلوم »

ب) توسط وکیل

اگر صیغه ی عقد به وسیله ی وکیل اجرا می شود بعد از تعیین مقدار مهر و کسب اجازه از ولی دختر وکیل زن می گوید :

« اَنکَحت ُ مُوَکِّلَکَ حسن ( اگر نامش حسن باشد ) مُوَکّلتی فاطمه ( اگر نامش فاطمه باشد ) عَلی المهر المعلوم »

بعد از آن وکیل مرد بلافاصله می گوید :

« قَبلتُ النّکاح َ لمُوکّلی حسن علی المهر المعلوم »

توجه : وکیل زن و مرد نیز باید با عربی آشنا باشند و صیغه ی عقد را به قصد انشا و کاملا صحیح بخوانند .