مراسم عقد

ازدواج به هر دو شکل ، دایم و موقت نیازمند صیغه ی عقد است که مشتمل بر « ایجاب و قبول » است . یعنی گفتن دو جمله ای که دلالت بر انشا و رضایت به مفهوم خود داشته باشند . بنابراین ، تنها رضایت قلبی دو طرف ، یا به شکل معاطاتی  ( ازدواج عملی بدون عقد و صیغه ) همین طور صیغه ی عقد کتبی یا اشاره ای که دلالت بر ازدواج کند ،( البته افرادی که لال هستند از این  حکم استثنا می شوند ) ، کافی نیست .

صیغه ی عقد بنا بر احتیاط لازم باید به عربی خوانده شود و اگر مرد  و زن نتوانند صیغه را به عربی صحیح بخوانند ، با هر زبانی که صیغه را بخوانند صحیح است و لازم نیست وکیل بگیرند ، ولی باید جمله ای بگویند که معنای « زوَّجتُ و قَبِلتُ » لغت عربی را بفهماند .

صیغه ی عقد ، چه توسط خود زوجین خوانده شود، چه توسط وکیل آن ها ، باید بعد از بیان شرایط و توافق و تعیین مهریه ، اجرا شود واحتیاط واجب آن است که « ایجاب » از طرف زن و « قبول » از طرف مرد باشد .

اجرای صیغه عقد :

الف ) توسط دختر و پسر

ابتدا بعد از تعیین مقدار مهر و کسب اجازه از پدر یا جد دختر ( اگر زن و مرد به زبان عربی آشنا باشند و معنای صیغه ی عقد را بدانند و بتوانند قصد انشا کنند )، زن به شوهر می گوید :

« اَنکَحتُکَ نفسی عَلی المَهر المعلوم » و شوهر بلافاصله می گوید: « قَبِلتُ النِکاحَ لِنَفسی عَلی المَهر المَعلوم »

ب) توسط وکیل

اگر صیغه ی عقد به وسیله ی وکیل اجرا می شود بعد از تعیین مقدار مهر و کسب اجازه از ولی دختر وکیل زن می گوید :

« اَنکَحت ُ مُوَکِّلَکَ حسن ( اگر نامش حسن باشد ) مُوَکّلتی فاطمه ( اگر نامش فاطمه باشد ) عَلی المهر المعلوم »

بعد از آن وکیل مرد بلافاصله می گوید :

« قَبلتُ النّکاح َ لمُوکّلی حسن علی المهر المعلوم »

توجه : وکیل زن و مرد نیز باید با عربی آشنا باشند و صیغه ی عقد را به قصد انشا و کاملا صحیح بخوانند .