بهترین هدیه به همسر

این حالت اگر به صورت موقتی باشد ، جای نگرانی نیست . معمولا بیشتر افراد گاهی بی نشاط و احساس خستگی و غم و اندوه می کنند . اما اگر این حالت ها استمرار دارد ، می تواند نشانه ای برای بعضی از مشکلات باشد . البته این مشکلات هم جای نگرانی ندارد و می توان با برخورد منطقی و عملی واستفاده از مشاوران مجرب بر آنها فائق آمد.

به نظر می رسد یکی از علل خستگی شما می تواند، یکنواختی زندگی ، کار مستمر بدون تفریج و بدون تنوع ، در نوع فعالیت های روزمره باشد ؛ لذا باید هر از چند گاهی یک تغییر و تحول در زندگی خود ایجاد کنید.

برای مثال در صورت امکان ، به مسافرت های کوتاه مدت بروید ؛ با افراد خوش مشرب طرح دوستی بریزید وروزانه یا به صورت هفتگی گپی دوستانه داشته باشید ؛ ورزش کنید و بالاخره تغییری در زندگی خود ایجاد کنید تا از حالت یکنواختی بیرون آید و از عوارض آن ( خستگی فکری و کاهش کارآمدی توانایی های ذهنی ) نجات پیدا کنید .

نکته ی دیگر داشتن یک برنامه منظم برای اوقات شبانه روزی است . بکوشید برنامه ای را تنظیم نموده و با برنامه زندگی کنید . در حد توان کار فکری و مطالعاتی داشته باشید . هر وقت احساس خستگی کردید ، مطالعه را رها کنید و به کار دیگری بپردازید . ساعات مطالعه شما پی درپی نباشد و در بین آن لحظاتی را استراحت کنید .

مطالعات خود را هدفمند کنید ؛ یعنی ، اول برای خود سوال ایجاد کنید و بعد برای پاسخ به آن پرسش ، به مطالعه بپردازید یا اینکه موضوعی را انتخاب نموده و برای شناخت آن مطالعه کنید . علاوه بر نکات فوق ، به تذکراتی که در پی می آیند توجه کنید و آنها را بکار گیرید:

1- بعد از 45 دقیقه مطالعه ، حدود 10 تا 15 دقیقه استراحت کنید و در این فرصت نوشیدنی یا میوه ای میل کنید .

2- هر گاه خسته شدید ، کتاب را برای لحظاتی کنار بگذارید و چشمان خود را چند دقیقه ای ببندید .

3- روزانه حداقل نیم ساعت ورزش کنید ( ترجیحا صبح ها )

4- هنگامی که خیلی احساس کسالت می کنید ، در صورت امکان شنا و یا دوش آب ولرم بگیرید

5- حتما از مواد غذایی قند دار ( مانند خرما و کشمش ) به ویژه در دوران امتحانات استفاده کنید

 توجه به این نکته بایسته است که حالات روحی انسان ، همواره یکسان نیست . گاهی اوقات انسان با نشاط و شاداب است و گاهی نیز غم و اندوه را تجربه می کند ؛ از این حالات نگران نباشید . البته اگر حالت غم و اندوه و خستگی مفرط و بی حوصلگی شما ، استمرار پیدا کرد ، حتما به روانشناس یا روان پزشک مراجعه کنید .

اینکه نوشته اید : « می خواهم سرتاسر وجودم کار و تلاش و مطالعه شود » گر چه خواسته ی بدی نیست ، اما باید انتظار ما از خودمان ، متناسب با توانایی هایمان باشد .

همچنین افراط و تفریط در هر کاری موجب مشکلاتی برای انسان می شود ، لذا توجه به نکات زیر ضروری است :

1- ساعات شبانه روزی را تقسیم کنید و در این برنامه همه ی نیازهای خود را مورد توجه قرار دهید . ( خواب ، غذا ، کار و مطالعه ، تفریح ، عبادت و ... )

2- چرخه ی خواب خودتان را تنظیم کنید و حداقل هفت ساعت برای خواب قرار دهید و از این میزان 85 درصد آن منحصرا در شب باشد

3- حتما با دیگران معاشرت داشته باشید ( البته دوستان خوب و مناسب )

4- نمازها را سر وقت و تا حد امکان با جماعت بخوانید

5- تلاوت قرآن را جزء برنامه های خود قرار دهید و هر روز چند آیه - با توجه به معنا و به ترتیب - تلاوت کنید

6- به اصل تدریجی بودن در زمینه ی رشد علمی و روحی توجه داشته باشید ؛ یعنی ، بدانید که انسان کم کم و به تدریج می تواند کمال پیدا کند و نمی تواند خیلی زود به همه کمالات دست یابد .

7- امید وار به رحمت و مغفرت خداوند باشید و بر او توکل کنید . بدانید که او هیچ گاه ما را تنها نگذاشته و همواره ما را مورد لطف و رحمت خود قرار می دهد .