پرسش 6- می خواستم بدانم از لحاظ اخلاقی ، رابطه پسر و دختر چگونه باید باشد ؟ چگونه یک دختر می تواند با همجنس خود دوست باشد ، ولی با وجود سلامت اخلاقی و اجتماعی ، اجازه ندارد با یک پسر دوست شود . یعنی چرا جامعه از نظر اخلاقی این رابطه را - حتی اگر طرفین هیچ گونه نظر سوء به هم نداشته باشند و فقط در حد آنچه جامعه و اسلام می پذیرند با هم رابطه برقرار کنند - مطرود می داند . اگر دختر از خودش و طرف مقابل اطمینان کامل داشته باشد و هیچ یک از طرفین از جاده عصمت و تقوا دور نشوند ارتباط چه صورت دارد؟

ارتباط انسان ها با یکدیگر ، تنوع فراوانی دارد . همان گونه که خود ، گاهی مشاهده و تجربه کرده اید ، برخی افراد ، ارتباط تحصیلی و گروهی ارتباط خانوادگی با هم دارند و بعضی نیز دارای ارتباط اقتصادی یا اجتماعی در سطح محله و شهر هستند .

به راستی چه چیز سبب می شود رابطه ای را اقتصادی ، تحصیلی ، اجتماعی یا خانوادگی نامید ؟ آیا بدون هیچ معیاری ، می توان هر رابطه ای را به هر اسمی نام گذاری کرد؟ چه چیز موجب تنوع ارتباط انسان ها با یکدیگر و حتی ارتباط انسان با دیگر موجودات می شود؟ معیار نام گذاری روابط چیست ؟ بی تردید هر نوع ارتباطی ، همیشه « درست » یا « نادرست » نیست . بر این اساس ، « ارتباط ها » قابل ارزیابی و داوری اند و ولی پیش از داوری درباره آن ، باید معیار تفاوت ارتباط های متنوع و نام گذاری گوناگون آنها را دریافت . آنچه یک ارتباط را شکل و نامی ویژه می بخشد ، محتوای آن است .

محتوای ارتباط ها یکسان نیست . در هر شکلی از ارتباط ، چیزی معین و به شیوه ای خاص مبادله می گردد. و همین عنصر سبب تنوع روابط می گردد.

وقتی از ارتباط دختر و پسر سخن می گویید ، مرادتان چه نوع ارتباطی است ؟ باید نوع آن مشخص گردد تا بتوان درباره درستی و نادرستی اش داوری کرد . آیا مراد ارتباط آموزشی و تحصیلی است یا اقتصادی یا اجتماعی ؟ اختلاف  جنسیت طرفین ِ ارتباط ، در مقررات کلی  و بعضی از شرایط روابط انسانی موثر است ، ولی محتوای روابط را تعیین نمی کند . بدین سبب ، ارتباطی خاص به نام « ارتباط دختر و پسر » نداریم .

ما در کلاس درس شرکت می کنیم و از محضر استادی که از جنس مخالف است ، بهره ی آموزشی می بریم ولی هرگز آن را ، به معنای داشتن دوست پسر یا دختر ، نمی دانیم و در درستی این ارتباط - که بر مقررات یاددهی و یادگیری استوار است - تردید نداریم.

اما اگر در همین کلاس ، پیامی جز یاددهی و یادگیری مبادله شود ، ما را از تحصیل دور می سازد و چه بسا سبب زیان های جبران ناپذیر می گردد. در روابط انسانی ، هزاران نوع ارتباط مشروع و صحیح مطرح است که جنسیت در محتوای آنها موثر نیست و یا تاثیری اندک دارد. این روابط هرگز حساسیت آفرین ، تنش برانگیز و ممنوع نیست . زیرا شکل روابط معین است و از چهارچوب خود تجاوز نمی کند . به بیان دقیق تر ، حد و مرزها رعایت می گردد و بدین سبب از آفات و آسیب ها مصون می ماند . بنابراین ، نمی توان داوری درباره روابط را فقط بر « جنسیت » استوار ساخت . بلکه باید معین کرد که در این ارتباط ، چه چیزی مبادله می شود تا بر اساس آن ، نوع ارتباط و قوانین آن تعیین شود . بر این اساس ، هر رابطه  ای اگر از مسیر خود منحرف گردد ، آفت آفرین و زیانبار می شود . هر چند دو طرف آن همجنس باشند . با این سخن ، اینک خود ، باید درباره ی درستی یا نادرستی ارتباط با جنس مخالف داوری کنید .