شطیطه ی نیشابوری از زنان فاضل ، مومن و پرهیزکار شیعه است . علامه مجلسی در بحارالانوار می نویسد که شیعیان نیشابور به عادت هر ساله ، یکی از شیعیان را به نزد امام ع می فرستادند تا مسائل شرعی خود را بپرسند و نیز خمس خویش را تقدیم امام کنند .

در یک سال ، ابوجعفر محمد بن ابراهیم نیشابوری را خدمت امام موسی بن جعفر ع فرستادند . شطیطه نیز یک درهم و یک پارچه که به دست خود رشته بود و چهار درهم بیشتر ارزش نداشت ،آورد . ابو جعفر گفت : من خجالت می کشم که این ناقابل را به خدمت امام ببرم .

شطیطه گفت : آن چه بر ذمه ی من هست ، همین مقدار است و نباید در عمل به احکام خدا ، حیا کرد .

ابوجعفر در مدینه خدمت امام ع رسید . امام ع ضمن پاسخگویی به سوالات فرمود:« درهم شطیطه را بیاور . »

و فرمودند :« سلام مرا به شطیطه برسان و این چهل درهم و پارچه را به او بده و به او بگو که پارچه را کفن خود قرار بدهد ، زیرا از روز رسیدن ابوجعفر تا نوزده روز زنده خواهد بود . از آن چهل درهم ، شانزده درهم خرج زندگی اش کند و بیست و چهار درهم را برای مخارج کفن و دفن خود نگاه دارد .

بعد از رحلت آن زن امام موسی بن جعفر ع برای تشییع جنازه ی او آمد و بر او نماز گزارد و مقداری از تربت امام حسین ع را در قبر او ریخت و بعد از مراسم دفن سوار بر مرکب خویش شد که برود . در آخرین سخنش فرمود:« من و تمام ائمه معصومین ع بر خود لازم می دانیم در تشییع جنازه ی شیعیان خود شرکت کنیم در هر شهری که باشند . پس شما سعی کنید تقوای الهی داشته باشید