۱- ایمان به خدا و دینداری

زوجین باید پایبند به ارزش های الهی و دینی باشند . و به وعده ها و تعهدات خویش نسبت به همدیگر عمل نمایند .

مردی در نامه ای از امام پنجم سوال کرد ، جوانی به خواستگاری دخترم آمده است . نظر شما چیست ؟

امام باقر در پاسخ به او نوشتند :« جوانی که به خواستگاری دخترت آمده ، اگر اخلاق و ایمان او مورد رضایت است به او زن بدهید »

و نیز رسول اکرم ص میفرمایند :« کسی که به خاطر دین و ایمان زنی با او ازدواج کند ، خداوند همه دنیایش را برای او فراهم میکند »

آقای محترم ، اگر میخواهی همسر مورد اعتماد داشته باشی

اگر میخواهی همسرت شما را به تقوا و اخلاق نیک و عمل صالح تشویق کند

اگر میخواهی عقاید و افکار و رفتار شما تقویت شود

اگر میخواهی کانون خانواده شما گرم و با صفا و صمیمی باشد

اگر میخواهی در تعلیم و تربیت صحیح فرزندانت موفق شوی

اگر میخواهی همسرت امانتدار خوبی برایت باشد

پس دینداری و ایمان را در راس گزینش همسرت قرار بده . زیرا امام صادق ع فرمود :« اگر مرد بازنی برای جمال یا مالش ازدواج کند به همین امر واگذار میشود ولی اگر برای دیندار بودن با او ازدواج کند خدا مال و جمال را نیز نصیبش می گرداند »

و نیز رسول اکرم ص میفرمایند :« هر کس با زنی برای مالش ازدواج کند او را به همین امر واگذار می نماید و هر کس که برای جمالش ازدواج کند به چیزی میرسد که از آن کراهت دارد و هر کس که برای دینداری ازدواج کند خدا هر سه را برایش جمع می کند .»

سوال :

چرا عده ای اهل عبادت ، نماز و واجبات هستند لیکن رفتارشان با همسرشان درست نیست و گاهی بر عکس ، عده ای شهرت به دینداری ندارند لکن رفتارشان با خانواده عالی است ؟

جواب :

۱- دینداری فقط به انجام واجبات مثل نماز و روزه نیست بلکه افراد باید به امانتداری امتحان شوند .

به طوری که امام صادق ع فرمود:« به نماز و روزه ی مردم مغرور نشوید زیرا بعضی مردم به نماز و روزه عادت کرده اند آن چنان که از ترک آن ها ناراحت می شوند . در تشخیص مراتب دینداری ، آن ها را به وسیله ی راستگویی و امانتداری امتحان کنید »

پس دینداری افراد فقط به انجام واجبات مثل نماز و روزه ...نیست چرا که اینها عادت می کنند . بلکه دینداری را به وسیله ی امانتداری و وفای به عهد و اجتناب از مال حرام و درستکاری و تقید به امر به معروف و نهی از منکر و رعایت حقوق دیگران و اجتناب از ظلم و تعدی ، می توان تشخیص داد .

۲- راه تشخیص دینداری افراد ، معاشرت و معامله با آن هاست . چون انسان با نزدیک شدن به آن ها و معاشرت با آن ها احیانا پایبند بودن در معاملاتی که صورت میگیرد و تقید افراد را به مسائل دینی متوجه خواهد شد . مزید بر این که ایمان اعتقاد قلبی است و بواسطه عمل میتوان میزان اعتقادات افراد را پی برد هر چه ایمان بیشتر باشد عملش هم قوی تر است  و هر چه ایمان ضعیف باشد عملش هم ضعیف تر است

باید به این نکته توجه داشت که تشخیص دینداری افراد بسیار مشکل است و انسان باید مواظب باشد که به خطا نرود .